King's Kids Vlaanderen

Het zit diep ingepeperd, we zien het rondom ons en we moeten ons uiterste best doen om er niet onder te bezwijken. Het is zowel een zegen als een vloek en het is gewoon hét kenmerk van dé echte Vlaming. Vaak krijgen we een stempel op basis van wat we doen, wat we presteren of wat we bereiken. Met andere woorden draait het vaak om ‘called to do’ in plaats van ‘called to be’. Niet verwonderlijk dat het Belgische schoolsysteem dan ook een zware druk op de jongeren legt, waardoor de suïcidecijfers bij onze jongeren concurreren om de 1ste plaats in de wereld. Logisch dat het voor onze jongeren niet altijd even gemakkelijk is om te beseffen dat we onze ware identiteit in God mogen vinden en het is dan ook altijd een beetje knokken is om dagelijks te bouwen aan hun relatie met God. Dit is waar onze aandacht als staff vrijdag op werd gevestigd. Ook voor mij persoonlijk is een weekend dan altijd een beetje tot rust komen, plezier beleven en opnieuw helemaal ondergedompeld worden in Gods waarheid!

De dag werd ingezet met het creatieve gebedsmoment van sterke Simon, zijn origineel gebedsinvulling werd dan ook bekroond met de naam ‘het polonaisegebed’ . De curieuzeneuzen  of weetgierigen kunnen altijd eens navragen bij Simon wat dit dan precies inhoudt. Na het  spannend terugzien van de toekomende leuke deelnemers op zaterdagochtend en het droppen van de valiezen in de slaapkamers, vlogen we erin met de warming-up door Stephan .. whaa .. de creativiteit ontsproot weer massaal. Soms denk ik zo van ‘waar blijf die het toch halen?’, maar dan weet ik gewoon dat hij gewoon gedurfd zijn talent die hij van God heeft gekregen gebruikt om ons te entertainen. Niet alleen onze spieren werden getraind, maar ook enkele hersencellen werden behoorlijk permanent geactiveerd met het liedje ‘waarom zijn de bananen krom’ ,waardoor het liedje bijna constant ergens gezongen werd of toch tenminste door iemands hoofd als een vrolijk of misschien eerder irritant melodietje rondhuppelde!
  

Doorheen de dag werkten we hard aan het opnieuw ophalen van de danspasjes en het inleven in de dramastukken vergde ook opnieuw inspanning. Tussendoor werd ons maagje opnieuw beloond met lekkere versnaperingen en konden we eventjes uitblazen van de harde inzet! Ook het snoepwinkeltje was terug van de partij en kreeg door ons kleine Basje de naam ‘Snoepwinkeltjes van God’.
  

Na een drukke dag weerklonk het gelach van giechelende meisjes uit de badkamer, ook mascara en lipgloss werden bovengehaald terwijl ook de temperatuur van de stijltang in het stopcontact begon op te lopen. Het geluid van klakkende hakjes vergezelde de verschijning van allerlei beeldschone kleedjes. Ook de stoere mannen verschenen strak in het pak en het samenzijn zorgde voor een gezellig, kriebelig, kibbelend en opgetogen sfeertje. Na een aperitiefje werden we officieel ‘uhum uhum’,  met bijhorend voetgestamp en op basis van de betekenis van onze naam in de feestzaal verwelkomd. Aan de feesttafel genoten we van een delicieus liefdesmaal, van het lekker bijpraten met elkaar en de onderlinge liefde kon je gewoon proeven. Dit wetende dat God meegeniet wanneer hij ons zo bezig ziet, want in de Bijbel kun je best wel afleiden dat Hij veel belang aan feesten hecht. Ook de vlotte vriendelijke bediening was een geschenkje uit de hemel, want heel wat vrienden waren speciaal als vrijwilligers afgekomen om ons een avondje in de watten te leggen. Ook de jarig Jasmijn werd nog es extra in de kaarsjes gezet met een lekker verjaardagsijstaart, waar we  stiekem allemaal mee van konden genieten.

De avond werd verder ingekleurd met een tijd waarin we tot rust konden komen bij God en we door middel van onze worship uitdrukking konden geven aan onze liefde voor Hem. Doorheen de verschillende liedjes en de daaropvolgende teaching vertelde God ons dat Hij ons uitkiest zoals we zijn, we hoeven helemaal niets te doen. Ook Jezus koos gewoon heel simpele mensen uit als zijn discipelen. God kijkt naar ons hart en niet naar wat we presteren of hoe we eruit zien. Nee .. hij kijkt door onze uiterlijke façade heen en kijkt naar ons hart. Ondergedompeld in deze waarheid en onze hieruit voortvloeiende identiteit, mogen we wandelen in zekerheid. En daardoor  is ons verlangen gewoon om al onze talenten en onze dromen bij Hem neer te leggen, wetende dat niets liever wil dan samen met ons het plan voor ons leven wil uitstippelen.

 

De volgende ochtend wist een heerlijke Sinterklaasmaaltijd ons maagje wakker te maken en ons zo klaar te stomen met de nodige energie voor de komende dag. Na de stille tijd, één op één gesprekken en corvee was het tijd om terug het ‘podium’ op te kruipen en konden we aan elkaar het voorlopig resultaat van onze vele uurtjes inspanning voorschotelen. Als afsluit aten we onze ‘stuutjes’ op terwijl we het filmpje bekeken van het Roemeense project, waarvoor we centjes bijeen proberen te sparen met de opbrengst van het snoepwinkeltje. Na een knuffel en een saluut drong het opnieuw door dat we de meesten een maandje (of sommigen twee maandjes) gaan moeten missen …
 

Naomi V.