King's Kids Vlaanderen

Het zit diep ingepeperd, we zien het rondom ons en we moeten ons uiterste best doen om er niet onder te bezwijken. Het is zowel een zegen als een vloek en het is gewoon hét kenmerk van dé echte Vlaming. Vaak krijgen we een stempel op basis van wat we doen, wat we presteren of wat we bereiken. Met andere woorden draait het vaak om ‘called to do’ in plaats van ‘called to be’. Niet verwonderlijk dat het Belgische schoolsysteem dan ook een zware druk op de jongeren legt, waardoor de suïcidecijfers bij onze jongeren concurreren om de 1ste plaats in de wereld. Logisch dat het voor onze jongeren niet altijd even gemakkelijk is om te beseffen dat we onze ware identiteit in God mogen vinden en het is dan ook altijd een beetje knokken is om dagelijks te bouwen aan hun relatie met God. Dit is waar onze aandacht als staff vrijdag op werd gevestigd. Ook voor mij persoonlijk is een weekend dan altijd een beetje tot rust komen, plezier beleven en opnieuw helemaal ondergedompeld worden in Gods waarheid!

De dag werd ingezet met het creatieve gebedsmoment van sterke Simon, zijn origineel gebedsinvulling werd dan ook bekroond met de naam ‘het polonaisegebed’ . De curieuzeneuzen  of weetgierigen kunnen altijd eens navragen bij Simon wat dit dan precies inhoudt. Na het  spannend terugzien van de toekomende leuke deelnemers op zaterdagochtend en het droppen van de valiezen in de slaapkamers, vlogen we erin met de warming-up door Stephan .. whaa .. de creativiteit ontsproot weer massaal. Soms denk ik zo van ‘waar blijf die het toch halen?’, maar dan weet ik gewoon dat hij gewoon gedurfd zijn talent die hij van God heeft gekregen gebruikt om ons te entertainen. Niet alleen onze spieren werden getraind, maar ook enkele hersencellen werden behoorlijk permanent geactiveerd met het liedje ‘waarom zijn de bananen krom’ ,waardoor het liedje bijna constant ergens gezongen werd of toch tenminste door iemands hoofd als een vrolijk of misschien eerder irritant melodietje rondhuppelde!
  

Doorheen de dag werkten we hard aan het opnieuw ophalen van de danspasjes en het inleven in de dramastukken vergde ook opnieuw inspanning. Tussendoor werd ons maagje opnieuw beloond met lekkere versnaperingen en konden we eventjes uitblazen van de harde inzet! Ook het snoepwinkeltje was terug van de partij en kreeg door ons kleine Basje de naam ‘Snoepwinkeltjes van God’.
  

Na een drukke dag weerklonk het gelach van giechelende meisjes uit de badkamer, ook mascara en lipgloss werden bovengehaald terwijl ook de temperatuur van de stijltang in het stopcontact begon op te lopen. Het geluid van klakkende hakjes vergezelde de verschijning van allerlei beeldschone kleedjes. Ook de stoere mannen verschenen strak in het pak en het samenzijn zorgde voor een gezellig, kriebelig, kibbelend en opgetogen sfeertje. Na een aperitiefje werden we officieel ‘uhum uhum’,  met bijhorend voetgestamp en op basis van de betekenis van onze naam in de feestzaal verwelkomd. Aan de feesttafel genoten we van een delicieus liefdesmaal, van het lekker bijpraten met elkaar en de onderlinge liefde kon je gewoon proeven. Dit wetende dat God meegeniet wanneer hij ons zo bezig ziet, want in de Bijbel kun je best wel afleiden dat Hij veel belang aan feesten hecht. Ook de vlotte vriendelijke bediening was een geschenkje uit de hemel, want heel wat vrienden waren speciaal als vrijwilligers afgekomen om ons een avondje in de watten te leggen. Ook de jarig Jasmijn werd nog es extra in de kaarsjes gezet met een lekker verjaardagsijstaart, waar we  stiekem allemaal mee van konden genieten.

De avond werd verder ingekleurd met een tijd waarin we tot rust konden komen bij God en we door middel van onze worship uitdrukking konden geven aan onze liefde voor Hem. Doorheen de verschillende liedjes en de daaropvolgende teaching vertelde God ons dat Hij ons uitkiest zoals we zijn, we hoeven helemaal niets te doen. Ook Jezus koos gewoon heel simpele mensen uit als zijn discipelen. God kijkt naar ons hart en niet naar wat we presteren of hoe we eruit zien. Nee .. hij kijkt door onze uiterlijke façade heen en kijkt naar ons hart. Ondergedompeld in deze waarheid en onze hieruit voortvloeiende identiteit, mogen we wandelen in zekerheid. En daardoor  is ons verlangen gewoon om al onze talenten en onze dromen bij Hem neer te leggen, wetende dat niets liever wil dan samen met ons het plan voor ons leven wil uitstippelen.

 

De volgende ochtend wist een heerlijke Sinterklaasmaaltijd ons maagje wakker te maken en ons zo klaar te stomen met de nodige energie voor de komende dag. Na de stille tijd, één op één gesprekken en corvee was het tijd om terug het ‘podium’ op te kruipen en konden we aan elkaar het voorlopig resultaat van onze vele uurtjes inspanning voorschotelen. Als afsluit aten we onze ‘stuutjes’ op terwijl we het filmpje bekeken van het Roemeense project, waarvoor we centjes bijeen proberen te sparen met de opbrengst van het snoepwinkeltje. Na een knuffel en een saluut drong het opnieuw door dat we de meesten een maandje (of sommigen twee maandjes) gaan moeten missen …
 

Naomi V.

BOOTCAMP – VERSLAG!

De laatste weekjes was het toch ferm beginnen kriebelen, maar de tijd leek zo traag voorbij te kruipen. Allerlei gedachten zweefden door mijn hoofd en ondertussen werd het verlangen in mijn binnenste alsmaar groter. Eindelijk was het zover: spullen bijeenrapen, valies in en met een vrolijk gevoel stapte ik de trein op richting het bootcamp. God heeft een nieuwe groep bijeengeroepen, waarvan ook ik dit jaar deel van mag uitmaken. Hier zijn we dan, klaar om erin te vliegen en op zoek te gaan wat God in petto heeft dit komende jaart!

KENNISMAKING

Stephan schrok er niet voor terug om met zijn marcelleke en zijn basketsloefkes aan het ijs te breken in de groep. Door zich op die manier gedurfd anders te kleden, zette hij direct de toon voor het komende jaarthema! Op allerlei gekke liedjes werden we uitgedaagd om alle gène achter ons te laten en gewoon lekker los te komen. Al lachend leerden we iedereen uit het team kennen en ontdekten we nieuw dans –en acteertalent. Het was direct een knaller!!!

DANS

Dansen op muziek en dat voor God? Is dat niet een beetje vreemd en kan dat wel allemaal? Ja hoor .. God geniet er ontzettend van als we de talenten die we gekregen hebben gebruiken tot eer van Hem.

Alisa, een Amerikaanse danslerares,  dompelde een deel van de groep onder in moderne dans.  De elegante en sierlijke bewegingen werden vliegensvlug aangeleerd. Verbasend hoe de dansen op zo’n korte tijd aangeleerd werden, allemaal dankzij de inzet en doorzettingsvermogen die niet ontbrak bij de enthousiaste dansers.  Een van de liedjes spreekt over God die het licht in ons plaatst zodat we dit licht kunnen doorgeven aan de wereld rondom om ons heen.

Jaboulani, een Amsterdamse Zuid-Afrikaan, kwam met een heel anders genre dans op de proppen. Hij liet de sierlijke vloeiende bewegingen achter zich en leerde de stoerdere hip hop moves aan. Maar daarbij bleef het niet, hij ging een stapje verder. Hij daagde de groep ook uit de dans persoonlijk te kleuren door zelf een deel van de moves op de muziek te verzinnen!
     












 

MIME

Mime … is dat dan gekke bekken trekken op zotte clownmuziek of gaat het eerder over serieuze emotionele stukken? Bij ons komen ze gewoon allebei aan bod. Na het aanleren van enkele stukjes op Nederlandstalige muziek, kwam de Hollandse Jeroen ons lekker vergezellen. Aan de hand van allerlei spelletjes daagde hij ons uit om creatief aan de slag te gaan. Snel ontdekte Jeroen dat ons team heel wat potentieel en talent bezit en uitpuilt met frisse en originele ideeën. Als snel liet hij ons zelf aan de slag. Het enthousiasme creëerde ook snel een eenheid in de groep. Vooral bij het in elkaar steken van een eigen clownact hadden we heel wat plezier.

ETEN

Tussen de intensieve dans– en mimemomenten wisselden we enthousiast onze ervaringen uit en ook ons buikje kreeg op die momenten volop de aandacht.  Onze smaakpapillen werden verwend met lekkere krokante, kruimelige of iets sappigere tussendoortjes. De aroma’s lokten ons ‘s middags telkens weer richting eetzaal. En daar konden we ons hongerige maagje gretig vullen met superlekkere gerechten zoals WAP (worst-appelmoes-patatten), macaroni en natuurlijk frietjes op zondag. Ook het lekkere toetje ontbrak niet. Sara kon het dan ook niet beter omschrijven met de volgende woorden:  ‘Soms lijkt het alsof we hier op hotel zitten’
 









 

CALLED TO BE DIFFERENT

‘Called to be Different’ is het jaarthema. Maar misschien vraag je je wel af ‘wat houdt dat dan precies in?’ Doorheen de momenten van stille tijd, preken en getuigenissen werd dit ook voor ons heel wat duidelijker. We zijn geroepen door God om anders te zijn in deze wereld. Geroepen om niet mee te lopen met de rest, want soms moeten we gewoon durven om radicaal tegen de stroom in te gaan. Durven we dat? Durven we Jezus voorbeeld naleven en zo een lichtje zijn in de wereld? Het is niet altijd gemakkelijk en is dus een hele uitdaging!

Op Halloween avond, een avond waarop de wereld zich met duistere dingen bezighoudt, maakte ieder van ons persoonlijk een commitment naar God toe om anders te durven zijn. De kilte van de aankomende nacht liet ons koud, want geknield zaten we buiten onder de sterrenhemel met 2 kleine lichtjes in de hand. Een krachtige avond waarop Gods geest duidelijk aanwezig was, oprechte gebeden werden uitgesproken en aanbidding vanuit ons hart opsteeg. Simon had iets eerder op de avond al een profetisch beeld van God gekregen. Met zijn creatieve pen had hij in zijn boekje het beeld van een geknielde groep mensen neergeschetst, waar Gods geest als een lichtstraal midden in aanwezig was. Mooi hoe God op die manier werkt en tot zijn kinderen spreekt!
    











 

Kortom doorheen het weekend heen maakten we kennis met elkaar, leerden heel wat dansen en dramastukken aan en hadden we ook gewoon heel veel plezier met elkaar. Daarnaast proefden we ook snel een eenheid in het team en merkten we dat God grote plannen heeft met ieder persoontje in het team. Eerst wil Hij aan het werk gaan in ons eigen hart en werken aan ons eigen karakter en daarna gaan we ook echt samen als team krachtig kunnen uitstappen en zullen we getuige zijn van de grote dingen die God door ons heen zal doen en van de mensenharten die zullen worden aangesproken! Enthousiast blik ik terug op het bootcamp en nog enthousiaster kijk ik uit naar het komende weekend.
 

Voor je ’t weet is heel die zomer alweer lang voorbij!

In de zomer van 1973 zong ik, als kleine pagadder van zes, een liedje van Gerard Cox in de feesttent achter ons huis. Ik kende voornamelijk het refrein en de nanana-versie … Ik wou meedoen, maar tot net voor het optreden wist ik nog altijd niet wat ik zou zingen. Het werd dus …

't Is weer voorbij die mooie zomer

Die zomer die begon zowat in mei

Ah, je dacht dat er geen einde aan kon komen

Maar voor je 't weet is heel die zomer alweer lang voorbij

Zoveel jaren later moet ik bekennen dat ik opnieuw onvoorbereid in een avontuur ben gestapt. Tot net voor het nieuwe seizoen van Kings Kids zou ik iedereen die me zou vertellen dat ik opnieuw met jongeren zou optrekken voor gek hebben verklaard. Eigenlijk wou ik nu NIET meedoen, maar God gaf me een liefdevol duwtje.

Optrekken met jongeren is een zegen. Het houdt je jong. Het is vaak onvoorspelbaar maar het doet zo’n deugd aan je hart.

Zo was het ook in Amsterdam (van 13-15 mei 2011).

We kregen als groep de tijd om van elkaar afscheid te nemen. ’s Middags stond er gebedswandeling op het programma, ’s avonds een spel en als afsluit een optreden.

Het bracht ons opnieuw dichter bij elkaar en vooral waren wij als groep tot hulp van het Hollandse team.

Hierbij waren de woorden uit 2 Kronieken 16:9a, -

De HEER laat immers voortdurend zijn ogen over de aarde rondgaan

en biedt iedereen hulp die hem met heel zijn hart is toegedaan. (De Nieuwe Bijbelvertaling) -

waarmee we onze toer hebben gestart in Kortrijk, geen loze woorden.

Intussen is dat jaar al weer voorbij. Ik hoopte eigenlijk dat er geen einde aan zou komen, maar voor je ’t weet is die zomer ZONDER KINGS KIDS weer voorbij!

En dat is het goede nieuws. Het hoeft nu niet te stoppen. Na de zomer is er een nieuw Kings Kids jaar voor jou en mij.

Tot binnenkort,

Stephan